Galileusz

Średniowiecze trwało niemal tysiąc lat i zdecydowanie nie był to okres przesadnie obfitujący w przełomowe odkrycia. Większość powstałych wówczas wynalazków wspomagała ludzi trudniących się rolnictwem, rzemieślnictwem oraz militariami. W drugiej połowie XIV wieku rozpoczęła się epoka określana jako nowożytność. Od tego momentu cywilizacja europejska została pochłonięta kultem rozumu. Na świat przyszło wielu wizjonerów, którzy swoimi odważnymi poczynaniami znacząco napędzili rozwój ludzkości. To w tym czasie Leonardo da Vinci tworzył swoje najwybitniejsze dzieła, a Krzysztof Kolumb wyruszył w nieznane, odkrywając ocean nowych możliwości. Wówczas budzący się z letargu świat otrzymał jeszcze bezcenny dar w postaci Galileusza, genialnego badacza, dla którego nauki ścisłe nie miały tajemnic.

Chłopiec z dobrego domu

GalileoGalilei wywodził się z wykształconej rodziny. Jego przodkiem był popularnym politykiem, a także lekarzem i wykładowcą na uniwersytecie. Z kolei ojciec trudnił się komponowaniem muzyki oraz handlem wełną. Krewni mieli wysokie wymagania wobec młodego chłopca. Zgodnie z ich życzeniem trafił on na Uniwersytet w Padwie, gdzie pobierał nauki z zakresu medycyny. Kariera lekarza nie była dla niego zbyt pociągająca. W związku z tym porzucił studia i skoncentrował się na matematyce, która była jego pasją. Po zdobyciu rozległej wiedzy w tej dziedzinie zaczął kształcić studentów w Padwie oraz Pizie.

Galileusz

Przełomowe dzieła

Galileusz w stosunkowo młodym wieku prowadził obserwacje, w wyniku których zdołał dowieść słuszność teorii heliocentrycznej autorstwa Mikołaja Kopernika. Na początku XVI wieku podważył teorie Arystotelesa i Ptolemeusza dotyczące ukształtowania powierzchni Księżyca. Ponadto zauważył plamy słoneczne, a także odkrył księżyce Jowisze, pierścienie Saturna oraz fazy Wenus. Większość jego obserwacji stanowiła niezbity argument przemawiający za słusznością poglądów Mikołaja Kopernika.

Jego odkrycia nie były skupione wyłącznie wokół astronomii. Znacząco rozwinął również ówczesną wiedzę dotyczącą zjawisk fizycznych. Jednym z kluczowych wniosków było podważenie dotychczasowych przekonań na temat oddziałujących na siebie ciał. Galileusz udowodnił, że ciało wprawione w ruch będzie cały czas poruszać się z niezmienną prędkością, a zahamowania są wyłącznie wynikiem siły tarcia. Ponadto GalileoGalilei badał staczanie kulistych obiektów na pochyłej powierzchni, a ponadto doszedł do wniosków, które przyczyniły się do powstania zegara wahadłowego.

Trudne życie wizjonera

W obecnych czasach Galileusz byłby uznanym naukowcem cieszącym się ogromną popularnością. Średniowieczne realia były jednak znacznie mroczniejsze. Teorie badacza stały w sprzeczności z ówczesną nauką Kościoła Katolickiego. Włoch został potępiony przez duchownych. Ta decyzja niosła za sobą konsekwencje wobec całego systemu. Rozwój nauki został spowolniony ze względu na obawę przed represjami ze strony kleru. Na szczęście później znaleźli się śmiałkowie, którzy kontynuowali dzieło wielkiego fizyka i astronoma.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *